Για χρόνια, τα Βριλήσσια είχαν μια ταυτότητα ξεκάθαρη:
ηρεμία, πράσινο, μια γειτονιά που δεν σε πίεζε.
Και τώρα αλλάζουν.
Και ναι — αυτό ενοχλεί κάποιους.
Η κίνηση αυξάνεται.
Τα κτίρια πληθαίνουν.
Ο ρυθμός γίνεται πιο έντονος.
Είναι εύκολο να πεις “χάθηκε η παλιά ομορφιά”.
Είναι εύκολο να μείνεις σε αυτό.
Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς:
Καμία πόλη δεν μένει ίδια.
Και όταν μένει… συνήθως έχει μείνει πίσω.
Τα Βριλήσσια δεν διαλύονται.
Εξελίσσονται.
Γίνονται πιο σύγχρονα, πιο ζωντανά, πιο ανοιχτά σε νέους ανθρώπους και νέες ανάγκες. Και αυτό δεν είναι απειλή — είναι σημάδι ζωής.
Η πρόκληση δεν είναι να μείνουν όπως ήταν.
Η πρόκληση είναι να προχωρήσουν χωρίς να χάσουν την ψυχή τους.
Και εδώ είναι που φαίνεται η σημασία της διοίκησης.
Γιατί η ανάπτυξη από μόνη της δεν αρκεί — χρειάζεται κατεύθυνση, ισορροπία και σχέδιο.
Και όταν υπάρχει προσπάθεια να συνδυαστούν όλα αυτά, τότε η αλλαγή δεν φοβίζει. Δίνει ελπίδα.
Τα Βριλήσσια δεν είναι όπως πριν.
Αλλά ίσως γίνονται αυτό που χρειάζεται να είναι.
Και τελικά… αυτό είναι που μετράει.
Εσύ βλέπεις την αλλαγή σαν πρόβλημα ή σαν ευκαιρία;Χρύσα Δέδε
Πάρεδρος στην ΕΜΠαΚΑΝ
Εταιρεία Μελέτης Παραγόντων Κινδύνου Για Αγγειακά Νοσήματα.
Μέλος του Ομίλου Εθελοντών κατά του Καρκίνου – ΑγκαλιάΖΩ.
Επαγγελματίας Υγείας – Υγειονομικός στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας
.jpg){kind=avatar}
