Πολλές κοπές, λυπηρό αυτό, αποδίδονται σε δήμους –χωρίς ορατές αιτίες και πειστικές εξηγήσεις συχνά- , ενώ η σχετική φημολογία εκτείνεται σε μια σειρά… σεναρίων, από μαγαζάτορες που «ενοχλούνται» από υγιή δέντρα και φροντίζουν να απαλλαχθούν από την παρουσία τους μέχρι και σε… άτυπο εμπόριο ξυλείας από αγνώστους (ναι, τα διαβάσαμε και αυτά στα social media).
Θυσιάζονται, δε, έτσι, ακόμα και δέντρα ηλικίας πολλών δεκαετιών, ίσως και αιωνόβια! Πράγμα που σημαίνει ότι ΔΕΝ πρόκειται να αναπληρωθούν...
Τι να πει κανείς; Με τόσες απώλειες που έχει υποστεί το πράσινο στην Ελλάδα, μετά από τόσες πυρκαγιές, καιρός είναι να αντιληφθούν ορισμένοι ότι πλέον δεν μας «περισσεύει» ούτε ένα… κλαδάκι. Και να γνωρίζουν: η φύση πάντα εκδικείται. Έχει διαπιστωθεί πάρα πολλές φορές, δυστυχώς με σοβαρές συνέπειες…
Η δικαιολογία του «ξερού, επικίνδυνου, κακού κ.λπ. δέντρου», θέλουν δεν θέλουν κάποιοι, δεν ευσταθεί ΟΤΑΝ ΔΕΝ υπάρχει παράλληλη γνωμοδότηση από ειδικό επιστήμονα.
Το σχόλιο δείχνει soft, ΟΚ, αλλά τι άλλο να γράψεις; Να αρχίσεις τους αφορισμούς «κατά πάντων»; Να θέσεις θέμα ευθυνών; Να ζητήσεις πιστή και αυστηρή εφαρμογή νόμων, καλύτερη παρακολούθηση (πολύ εύκολο στην εποχή των drones), αυστηρές ποινές σε όσους κόβουν δέντρα «γιατί έτσι»; Μα, αυτά είναι τα αυτονόητα…
Εμείς, απλά προσπαθούμε να βάλουμε ένα λιθαράκι, με τις μικρές δυνάμεις μας, μήπως και «ιδρώσουν μερικά αυτιά» και περιοριστεί το θλιβερό φαινόμενο.
Με την ελπίδα αυτή η διαμαρτυρία (αν και «κατηγορηθήκαμε» στο παρελθόν για την ευαισθησία μας υπέρ της προστασίας του πρασίνου) να μην αποδειχθεί άλλη μια «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».
Ας σκεφτούμε, τουλάχιστον, αν δεν μας ενδιαφέρει το σήμερα, τι θα αφήσουμε στις επόμενες γενιές… (φωτό αρχείου).
ΕΔΩ ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ
.jpg){kind=avatar}
