Υπάρχει μια στιγμή κάθε Αύγουστο που η Αθήνα αλλάζει ξανά πρόσωπο. Οι δρόμοι που για λίγες ημέρες έμοιαζαν σχεδόν άδειοι γεμίζουν αυτοκίνητα, τα καφέ αποκτούν ξανά ουρές, τα φώτα στα απέναντι διαμερίσματα ανάβουν και τα κινητά αρχίζουν να θυμίζουν ότι η κανονικότητα επιστρέφει.
Δεν χρειάζεται καν να ανοίξεις το εταιρικό email για να το καταλάβεις.
Η πόλη έχει τους δικούς της τρόπους να σου ανακοινώνει ότι οι διακοπές τελείωσαν. Μερικοί είναι εκνευριστικοί, άλλοι σχεδόν παρηγορητικοί και κάποιοι έχουν εκείνη τη γνώριμη μελαγχολία του δεύτερου μισού του Αυγούστου, όταν το καλοκαίρι συνεχίζεται αλλά εσύ πρέπει να αρχίσεις να συμπεριφέρεσαι σαν να τελείωσε.
Αυτά είναι τα επτά αλάνθαστα σημάδια.
1. Η κίνηση επέστρεψε πριν από εσένα
Το πρώτο σοκ έρχεται συνήθως πίσω από το τιμόνι.
Εκεί που πριν από λίγες ημέρες μπορούσες να διασχίσεις την πόλη σχεδόν χωρίς να σταματήσεις, ξαφνικά εμφανίζονται ξανά οι γνώριμες ουρές στα φανάρια, οι λωρίδες γεμίζουν και η διαδρομή των 20 λεπτών αρχίζει πάλι να χρειάζεται υπολογισμό.
Η επιστροφή της κίνησης είναι ίσως το πιο αδιαμφισβήτητο σημάδι ότι η Αθήνα ξαναμπαίνει σε κανονικούς ρυθμούς.
Και κάπως έτσι, η απόσταση ανάμεσα στην ξαπλώστρα και το πρώτο μποτιλιάρισμα μοιάζει πολύ μικρότερη από όσο θα θέλαμε.
2. Το ψυγείο είναι άδειο και το σούπερ μάρκετ γεμάτο
Ανοίγεις την πόρτα του σπιτιού και ύστερα το ψυγείο.
Ένα μπουκάλι νερό, λίγη μουστάρδα, κάτι που δεν είσαι απολύτως βέβαιος πότε αγοράστηκε και η απόλυτη συνειδητοποίηση ότι πρέπει να ξαναρχίσουν τα ψώνια της εβδομάδας.
Το επόμενο βήμα είναι σχεδόν τελετουργικό: σούπερ μάρκετ.
Και εκεί ανακαλύπτεις ότι όλοι είχαν ακριβώς την ίδια ιδέα.
Καρότσια γεμάτα, οικογένειες που επέστρεψαν από διακοπές, άνθρωποι που αγοράζουν φρούτα, απορρυπαντικά και καφέ σαν να προετοιμάζονται για έναν μικρό χειμώνα.
Οι διακοπές τελειώνουν επίσημα όταν αντί για αντηλιακό και παγάκια αγοράζεις χαρτί κουζίνας και σακούλες απορριμμάτων.
3. Το ξυπνητήρι ξαναμπαίνει στη ζωή σου
Το ξυπνητήρι είναι ίσως το πιο σκληρό σύμβολο της επιστροφής.
Στις διακοπές ξυπνούσες όταν άνοιγαν τα μάτια σου. Τώρα το κινητό αποκτά ξανά εκείνη τη συγκεκριμένη ώρα που είχες σχεδόν καταφέρει να ξεχάσεις.
Και το πρώτο πρωινό έχει τη δική του δραματουργία.
Το snooze πατιέται μία φορά. Μετά δεύτερη. Ύστερα κοιτάζεις το ταβάνι και προσπαθείς να θυμηθείς γιατί ακριβώς πρέπει να σηκωθείς τόσο νωρίς.
Δεν είναι απαραίτητα η δουλειά που ενοχλεί περισσότερο. Είναι η απώλεια της αίσθησης ότι η ημέρα μπορεί να ξεκινήσει όποτε θέλεις.
4. Το πρώτο «τι κάνουμε αυτή την εβδομάδα;»
Δεν έχεις ακόμη επιστρέψει πλήρως και ήδη εμφανίζεται το πρώτο μήνυμα.
«Καλημέρα, πότε μπορούμε να μιλήσουμε;»
Μετά ένα δεύτερο.
«Να κλείσουμε κάτι για αύριο;»
Και λίγο αργότερα έρχεται η φράση που σηματοδοτεί την οριστική επανεκκίνηση:
«Να οργανώσουμε την εβδομάδα;»
Εκεί κάπου καταλαβαίνεις ότι το ημερολόγιο αρχίζει ξανά να αποκτά τετραγωνάκια γεμάτα υποχρεώσεις.
Οι καφέδες γίνονται meetings, οι αυθόρμητες βόλτες μετατρέπονται σε «θα δω τι ώρα θα τελειώσω» και η λέξη «πρόγραμμα» επιστρέφει στο καθημερινό λεξιλόγιο.
5. Ξαναβλέπεις τους ίδιους ανθρώπους στα ίδια μέρη
Ο φούρναρης είναι πάλι εκεί.
Ο υπάλληλος στο περίπτερο επίσης.
Στο καφέ της γειτονιάς αρχίζουν να εμφανίζονται τα γνώριμα πρόσωπα και στον δρόμο πετυχαίνεις ανθρώπους που είχες εβδομάδες να δεις.
Η πόλη αποκτά ξανά τη γνώριμη ανθρωπογεωγραφία της.
Υπάρχει κάτι παράξενα καθησυχαστικό σε αυτό. Η επιστροφή μπορεί να κουβαλά μελαγχολία, αλλά έχει και την αίσθηση ότι τα πράγματα ξαναμπαίνουν στη θέση τους.
Και η πρώτη ερώτηση είναι πάντα η ίδια:
«Πού πήγες;»
Ακολουθούμενη σχεδόν αμέσως από τη δεύτερη:
«Πότε γύρισες;»
6. Αρχίζεις ήδη να σχεδιάζεις την επόμενη απόδραση
Το ενδιαφέρον είναι ότι η επιστροφή από τις διακοπές σχεδόν αυτόματα γεννά την ανάγκη για τις επόμενες.
Δεν έχεις προλάβει καλά-καλά να ξεπακετάρεις και ήδη κοιτάζεις το ημερολόγιο.
Πότε πέφτει το επόμενο Σαββατοκύριακο; Υπάρχει τρόπος να φύγεις Παρασκευή; Μήπως μια μονοήμερη; Μήπως ένα κοντινό νησί; Μήπως μια τελευταία βουτιά πριν αρχίσει πραγματικά το φθινόπωρο;
Είναι ένας μικρός μηχανισμός άμυνας απέναντι στην καθημερινότητα.
Δεν χρειάζεται να έχεις κλείσει κάτι. Αρκεί η ιδέα ότι υπάρχει ακόμη μία έξοδος κινδύνου.
7. Η Αθήνα είναι ξανά γεμάτη, αλλά το καλοκαίρι είναι ακόμη εδώ
Και κάπου εδώ βρίσκεται το παράδοξο του τέλους Αυγούστου.
Η πόλη έχει γεμίσει. Οι περισσότεροι έχουν επιστρέψει στη δουλειά. Τα τηλέφωνα χτυπούν, οι υποχρεώσεις ξαναμπαίνουν σε σειρά και ο ρυθμός επιταχύνεται.
Κι όμως, έξω έχει ακόμη καλοκαίρι.
Ο ήλιος δύει αργά, οι νύχτες παραμένουν ζεστές και η θάλασσα βρίσκεται σε απόσταση μιας μικρής διαδρομής.
Αυτό είναι ίσως και το καλύτερο στοιχείο της επιστροφής: οι διακοπές μπορεί να τελείωσαν, αλλά το καλοκαίρι όχι.
Υπάρχουν ακόμη απογευματινές βουτιές, βραδινές βόλτες, ταράτσες, θερινά σινεμά και εκείνες οι Κυριακές που μπορούν εύκολα να μοιάσουν με μια μικρή απόδραση.
Η Αθήνα ξαναγεμίζει, λοιπόν.
Και μαζί της γεμίζει ξανά το ημερολόγιο, το inbox και η καθημερινότητα.
Αλλά πριν πατήσεις «άνοιγμα» στο πρώτο email της σεζόν, υπάρχει μία μικρή παρηγοριά:
έχουμε ακόμη Αύγουστο.
.jpg){kind=avatar}
