Καθώς οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή οξύνονται και ο φόβος εξάπλωσης στην ανατολική Μεσόγειο γίνεται ορατός, πολλοί αναζητούν τις μεθόδους πολιτικής προστασίας στην περίπτωση μιας σύρραξης που ίσως αγγίξει και τη χώρα μας. Το 1936, ο Ιωάννης Μεταξάς, διαβλέποντας την έλευση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, επέβαλε την ανέγερση χώρων ασφαλείας και καταφυγίων σε κάθε νεόδμητο κτίριο που υπερέβαινε τους δύο ορόφους.
Αποτέλεσμα αυτής της εντολής ήταν η δημιουργία ενός πλέγματος περίπου 12.000 καταφυγίων στην πρωτεύουσα, εκ των οποίων οι 5.500 εγκαταστάσεις αποτελούν ιδιωτική ιδιοκτησία, ευρισκόμενες κάτω από κατοικίες και βιομηχανικές μονάδες.
Το νομοθετικό αυτό πλαίσιο έπαψε να ισχύει το 1956, εντούτοις τα καταφύγια διατηρούνται ακόμα κάτω από κεντρικές λεωφόρους και υψώματα της Αθήνας.
Πού βρίσκονται όμως αυτά τα καταφύγια; Σύμφωνα με απάντηση σε ερώτηση στη Βουλή τον Νοέμβριο του 2025, ο υφυπουργός Προστασίας, Ιωάννης Λαμπρόπουλος είχε παραθέσει τα επίσημα στοιχεία για την τρέχουσα κατάσταση των καταφυγίων.
Σύμφωνα με αυτά: «Κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο, στο σύνολο των Περιφερειακών Ενοτήτων της χώρας, έχουν χαρακτηριστεί ως καταφύγια 2.892 χώροι, συνολικής χωρητικότητας 1.981.514 ατόμων (με δυνατότητα αύξησης αυτής κατά 30%)».
Την ευθύνη για τους χώρους αυτούς μοιράζονται οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκηση, που έχουν αναλάβει τη συντήρηση των δημόσιων χώρων και οι ιδιώτες ιδιοκτήτες, οι οποίοι οφείλουν να μεριμνούν για τους δικούς τους χώρους, διασφαλίζοντας ότι μπορούν να ετοιμαστούν για επιχειρησιακή χρήση μέσα σε μόλις 24 ώρες αν παραστεί ανάγκη.
Πολλά από τα ιστορικά καταφύγια της Αθήνας έχουν αλλάξει χρήση ή παραμένουν σφραγισμένα. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του Μεγάρου της Βουλής, όπου ο αρχικός χώρος προστασίας έχει μετατραπεί από το 2000 σε υπόγειο πάρκινγκ πέντε επιπέδων.
.jpg){kind=avatar}
